Η τιμή και το χρήμα της ΕΡΤ (ραδιόφωνο) 

«Και ξαναγοράζεις» του 'πε η Ρήνη πικρά «και την αγάπη; Ω, τι έκαμες!» Κι εβάλθηκε να κλαίει.
«Την αγάπη;» ερώτησε αχνίζοντας· «και δεν την έχω;»
«Όχι!» του αποκρίθηκε «όχι! για λίγα χρήματα ήσουνε έτοιμος να με πουλήσεις και χωρίς αυτά δε μ' έπαιρνες· πάει τώρα η αγάπη. Επέταξε το πουλί!»

Θυμίζοντας ένα όμορφο κείμενο που παιδαγωγούσε στην εποχή του και ψυχαγωγούσε. Αυτό θα ήθελα για τη δημόσια τηλεόραση, και το ραδιόφωνο με το οποίο έχω καλύτερη σχέση τα τελευταία χρόνια. 

Ertecho, ertflix, κάποιες σειρές όλα αυτά θετικά. Ακόμα και τα Radio Christmas, Kosmos, άντε και κανα δυο ακόμα δίπλα στη Φωνή της Ελλάδος και τα κλασικά Πρώτο, Δεύτερο , Τρίτο...

Με τη νέα διεύθυνση του Μαίου έχουμε πολλά ραδιόφωνα , τηρουμένων των αντιστοιχιών, σαν τους κόκκους της άμμου. Εκεί προσπαθώντας να τους δουν αυτούς τους κόκκους χάνονται και οι ακροατές. Ειδικά αυτοί που ήδη είχαν κάποια σχέση με το ραδιόφωνο της ΕΡΤ. Εξ ου και ο τίτλος. Ένοιωσα ότι το νέο Ραδιόφωνο αφενός μας θεωρεί δεδομένους, τους παλαιότερους ακροατές,  αφετέρου μας αναβαθμίζει σε elite. Ειδικά τους γκρινιάρηδες. Εμείς , οι παλιοί , δηλαδή, ό, τι ακούγαμε σε σοβαρές ενημερωτικές εκπομπές θα το ακούμε τώρα σε podcast. Όμως νομίζω ότι άλλο η ζωντανή εκπομπή , έστω on demand, κι άλλο το podcast. 

Εν ολίγοις διάχυση, κατακερματισμός , εξειδίκευση. Στόχευση νέου κοινού ή διάλυση; 

Σε συνδυασμό με την καθαρά προεκλογική εικόνα του Πρώτου (τώρα ertnews radio) κλίνω προς τη δεύτερη επιλογή. Και εξηγώ: Πόσοι άραγε νέοι ακροατές και νέοι στην ηλικία θα έρθουν στο ραδιόφωνο να ακούσουν τα νέα hits; Και ο τίτλος ακόμα είναι παλαιϊκός, νομίζω.Πόσοι να ακούσουν τη μουσική του ΄80, ειδικά.. Και αν πάνε σε αυτό το ραδιόφωνο θα τους χάσει η ενημέρωση, πράγμα που μάλλον φαίνεται θετικό προεκλογικά, λίγα λόγια , πολύ μουσική. Γιατί αυτοί περίπου ακούν ραδιόφωνο. Τα 80 s και 90 s.  Οι νέοι δεν έχουν πια τέτοια σχέση με τη μουσική. Και έπειτα ποιοι νέοι. Κατακερματισμένη κοινωνία , κατακερματισμένο ραδιόφωνο, δημόσιο παρακαλώ, πρός άγραν πελατών. Όχι προς ενοποίσηση. Όχι κεντρομόλο. Να δημιουργεί εστίες , να συσπειρώνει, να δημιουργεί συνήθειες , παράδοση. Να συσπειρώνει έστω αυτούς που μπορούν και θέλουν να συσπειρωθούν γύρω από μια εστία. Με την παλιά έννοια. Και όλο και κάποιους θα παρασύρουν.  

Σε συνδυασμό με υποχώρηση της ποιοτικής ενημέρωσης, εκπομπών εμβάθυνσης και επέκτασης , όπως λέμε στο σχολείο, που φεύγει από ώρες αιχμής για την ενημέρωση (Πολυδεύκης Παπαδόπουλος ενδεικτικά), γίνεται podcast, ¨η εξαφανίζεται... (Νατάσα Μπαστέα),  και την αντικατάστασή της από ελαφρότερες εκπομπές,  η διάχυση της επαφής με το δημόσιο ραδιόφωνο κλίνει προς τη διάχυση του κοινού, άρα και τη διάλυση της ενημερωτικής του λειτουργίας, υπέρ μιας πιο άφωνης, άγευστης, και ουσιαστικά διασκεδαστικής. Με την έννοια του διακεδάννυμι (διασκορπίζομαι) και όχι της ψυχαγωγίας (αγωγής ψυχής ) που μας μάθαιναν οι παλιοί. Πολλά λόγια, ζευγάρια εκφωνητών, αρκετά, μια ωραία αρμόσφαιρα , με ολίγον πολιτικό σχολιασμό.. Που είναι οι ενδιαφέροντες και "γεροί" καλεσμένοι; Οι αντιπαραθέσεις ακόμα και στη διαδοχή των εκπομπών;  Όσοι θέλουν τέτοια να πάνε στα podcast ή να πανε αλλού. 

Διότι στις μέρες μας η αριστεία φλερτάρει με την περιθωριοποίηση. 

Επίσης πολλοί παραγωγοί, δημοσιογράφοι, εκφωνητές.Μεγάλος αριθμός.  Για ια να στελεχώσουν όλα αυτά τα υπο - ραδιόφωνα και τις νέες εκπομπές και να καλύψουν αποχωρήσεις και υποχωρήσεις. Ακούω επίσης και τεχνικές αναβαθμίσεις. Επομένως πολλά λεφτά.Ακούγονται και φαίνονται.. 

Τι υπηρετεί αυτό το καυτό χρήμα όμως; Προσπάθησα να αποδώσω την εικόνα μιας πιο ανούσιας, ανέφελης , διασκεδαστικής ενημέρωσης. Λίγο ηθικοπλαστικής , λίγο πικάντικης πολιτικά, όσο πατάει η γάτα. Να περνάει η ώρα. 

Άσχετη ούσα αναζήτησα τις αλλαγές, τους υπεύθυνους. Καθοδηγήθηκα και από άλλους , πιο ηλικιωμένους από μένα, αλλά με το ξυπνητήρι τους ενεργό. Πολύ χρήμα, μου είπαν . Έχει πέσει πολύ χρήμα. 

Διαβάζω λοιπόν ότι το Σεπτέμβριο άλλαξε ο πρόεδρος της ΕΡΤ: Γιάννης Παπαδόπουλος, και το Μαϊο ο Διευθύνων Σύμβουλος: Κωνσταντίνος Παπαβασιλείου. Αμφότεροι παλιοί δημοσιογράφοι, παρουσιαστές, παιδιά της ΕΡΤ. Σπουδαγμένοι.Κάπως.  Μπορεί αυτοί οι άνθρωποι να έχουν όραμα, στόχους, να σηκώσουν ανάστημα σε κυβερνητικά και άλλα συμφέροντα; Από μόνο του δε λέει κάτι. Αρχή άνδρα δείκνυσι. Αλλά δεν τα δείχνει καλά για μένα , και κάποιους σαν και μένα. Είναι όπως με το ΚΚΕ. Οι συναινέσεις κερδίζονται στην τεχνική αναβάθμιση. Προσλήψεις επίσης. Πέραν τούτου; Τι άλλο να θέλει κανείς. Δεν ξέρω . Εγώ μιλώ ως ακροάτρια. Μιλώ και ως πολίτης. Και λυπούμαι.. Έχουμε φάει χρόνια αφωνίες και κατεστημένες νοοτροπίες, και έλλειψη νεύρου και ζωντάνιας. Μια γενιά έχει πάντα στο νου τι ήταν το Τρίτο επί Χατζηδάκι π.χ. Τι να κάνουμε τώρα. Υπήρξε. 

Παρόλα αυτά (σε αυτόν τον κόσμο του εφικτού) υπήρχαν φωτεινές εξαιρέσεις, υπήρχε αρκετά καλή εικόνα της ενημέρωσης στο ραδιόφωνο σε αυτά τα δύσκολα χρόνια, υπήρχαν και εξαιρετικές στιγμές και εκπομπές. Όποιος ήθελε , είχε το χρόνο και τις αντοχές στη δύσκολη καθημερινότητά μας,  μπορούσε να ενημερωθεί, να σχηματίσει σφαιρική εικόνα για πολλά θέματα, να είναι ένας ενημερωμένος πολίτης. Το ertecho συνέβαλε τα μέγιστα σε αυτό. Υπήρχαν και υπάρχουν εξαιρετικές γυναικείες δημοσιογραφικές παρουσίες επίσης. Πράγματα υψηλόφρονα. Άνθρωποι που υπηρετούν την ενημέρωση με συνέπεια και σοβαρότητα . Με πάθος και επιμονή στη λεπτομέρεια. Διαβασμένοι, ενημερωμένοι. Υπάρχουν ακόμα. Αλλά το ραδιόφωνο αποδυναμώνεται. Ειδικά το ERTNEWS. Μακάρι να κάνω λάθος. 

Πάντως με νοιάζει. Πολλούς πολίτες τους νοιάζει , νομίζω.